Bilmiyorum
Yanlış zaman, yanlış ben ve doğru insanlar. Özellikle şimdi, tam şu anda, geçmişe doğru bir bakış atınca hemen hemen her şey bu denkleme işaret ediyor ve onu doğruluyor. Bütüncül olarak yaklaştığımda ise -ya da zamana boyun eğdiğimde- her şey yerli yerinde ve her şey olması gerektiği gibi. Hepsi doğru ve hepsi gerçek. Bir takım bahaneler üretesi geliyor insanın kendi kendine ama nafile. Bozulmaması ve daha sonra tüketilebilmesi için buzluğa atılan bir et parçası gibi. İstenmeyen her şeyin, bir gülücüğe dönüşmesi ve insanın karşısına dikilip arsızca kikirdemesi gibi.