İmgesel ve Örtük
Cüsseli ve kirli bir balyoz hayal edin, ancak bulutlardan yapılmış. Filmlerde gördüklerinizden -kaldı ki gündelik hayatınızda herhangi bir balyoz görme şansınız zaten oldukça düşük- ama imgelediğiniz bu balyozu, her gün gördüğünüz bulutlar ile sarın- şayet gün içerisinde ara sıra da olsa gökyüzüne doğru bakıyor ya da bakabiliyorsanız- yani "bulut" olgusuna dair zihninizde bir resim varsa. Bu balyoz, bu yazıyı okuyan kişinin tam kafatasının merkezine iniyor ve indiği yerde devasa güller bitiveriyor. Kafatasınızdaki çatlaklardan hızla, ve hevesle oluk oluk kan akıyor. Güller, yaprakları ile kan akan yerlenizi tıkıyor. Bu tıkanan yerlerden oluk oluk akan bir diğer şey, darbeyi alan kişinin -yani sizin- var olma ve "kendini" ya da "benliğini" koruma çabası. Ne de soylu bir iş ama! Bu işin ilginç yanı, bir diğer taraftan sakince akıp giden şeyler, darbeyi alan kişiye -yani size- sanki yitirilmiş gibi hissettirmiyor; aksine bir şekilde elde edilmiş olmaya çok da...