Bugün çocukluğumun bir kısmını yitirdim. Üzgünüm. Yaz mevsimi benim için artık biraz buruk olacak. Arkamızdaki evinin verandasında, ışıkları kapalı, sonsuza dek gazeteyle tek başına yelleneceğini düşündüğüm Saadet Teyze öldü. Başıboş tüm sokak kedileri gizlice ağıt yakmış olmalı.

(Seneler sonra kendime not: Bahsi geçen Saadet Teyze'yi unuttum bile. İnsan olmak böyle bir şey.)