Mucize & Gizem
Yoldaydım. Gün ışığının okşadığı çimen öbeklerinde beliren yeşil, gittiğim yol boyunca devam ediyordu. Farklı bir renkti bu, sanki çimler teker teker altına batırılmıştı. Göz bebeklerimde dans eden görsel bir şölen gibiydi bu manzara, anbean içimi ısıtan. Pencereye sakince başımı yasladım ve kollarımı göğsümde kenetledim. Her şey ağırlığını yitirmişti ve sanki havada süzülüyordu şimdi. Düşüncelerimi inceliyordum. İçlerinden net olarak saptayabildiklerimi seçiyor ve parçalarına ayırıyordum. Ardından hepsini toplayıp, bir araya getiriyor ve bir bütün olarak geleceğe yönlendirmeye çalışıyordum. Her birini, teker teker arındırmak gibiydi bu yapmaya çalıştığım. Orada, gelecekte beni bekleyen, tüm bu düşüncelerin şekil verdiği yeni beni kısıtlamak ya da tıraşlamak gibi bir şeydi bunların tümünü yaparken korumaya çalıştığım şey. Yani niyetim temizdi ya da bu kendime söylediğim koca bir yalandı. Kendi kendime, kendimi sevimli ya da azimkâr göstermeye çalışıyordum belki de. Eksikliğini hissetti...